ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΠΟΧΗ

   Από την Βυζαντινή εποχή έχουμε ευρήματα γύρω από τον Ι.Ν. του Αγίου Αθανασίου αλλά και μέσα στον ναό. Ο ναός του Αγίου Αθανασίου είναι, ίσως, το αρχαιότερο ζωντανό απομεινάρι του παρελθόντος, με βυζαντινές αγιογραφίες (εικ.1, εικ.2, εικ.3, εικ.4, εικ.5), έναν βυζαντινό σταυρό σε μάρμαρο (εικ.6) και μία μαρμάρινη κολώνα υποστύλωσης κηροπηγίου (εικ.7), όπως φαίνεται και στη φωτογραφία από το εσωτερικό του ναού (εικ.8). Γύρω από τον ναό ανευρίσκονται διάσπαρτα σε μεγάλη έκταση όστρακα από θραύσματα βυζαντινών αγγείων (εικ.9), τα οποία ήρθαν αρχικά στο φως κατά τις εκσκαφές γύρω από τον ιερό ναό του Αγίου Αθανασίου, για την προμήθεια χώματος, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την διαμόρφωση της κεντρικής πλατείας του χωριού. Τα όστρακα ανευρίσκονται σε μεγάλο αριθμό, ενώ ανάμεσά τους ανευρίσκονται και κομμάτια καμένου πηλού από φούρνο εργαστηρίου κεραμικών. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η εγκατάσταση των ανθρώπων συνεχίζεται και κατά την βυζαντινή εποχή. Την εποχή αυτή ο οικισμός ακολούθησε τη μοίρα ολόκληρης της θεσσαλικής πεδιάδας, η οποία εκτεθειμένη και ευάλωτη, καθώς ήταν, υπήρξε εύκολος στόχος εισβολέων και σε κάποιες περιόδους οδηγήθηκε στην ερήμωση από πολλές και καταστροφικές επιδρομές:
– των Γότθων το 496 μ.Χ.
– των Ούνων το 539 – 450 μ. Χ., και το 559 μ.Χ.
– των Σλάβων το 577 μ.Χ.
– των Σλάβων και Βουλγάρων το 668 – 685 μ. Χ. και το 740 – 775 μ.Χ.
– των Αράβων το 901-902 μ.Χ..
– των Βουλγάρων το 986 μ.Χ.
– των Νορμανδών στα τέλη του 11ου αιώνα.
– των Ενετών μετά το 1204 οπότε και διαμοιράστηκε σε Λομβαρδούς, Γάλλους και Γερμανούς ιππότες.
– των Καταλανών το 1309 μ.Χ.
– την κατάκτηση από τους Σέρβους το 1342 μ.Χ.
και την κατάκτηση από τους Τούρκους το 1423 μ.Χ.
Ένας εκπληκτικός ο αριθμός διαφόρων λαών (17 περίπου) επιτέθηκαν σ΄ αυτήν την χώρα κατά την διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας της.